Úrskurður yfirskattanefndar

  • Endurgreiðsla virðisaukaskatts vegna íbúðarhúsnæðis

Úrskurður nr. 6/2026

Lög nr. 50/1988, 42. gr. 2. mgr.   Reglugerð nr. 449/1990, 5. gr.  

Kærandi var sameignarfélag í einu níu einstaklinga sem voru sameigendur íbúðarhúsnæðis að K. Beiðni kæranda um endurgreiðslu virðisaukaskatts af vinnu manna við endurbætur íbúðarhúsnæðisins var hafnað með því að félagið hefði ekki verið eigandi þess á því tímabili sem endurgreiðslubeiðnin laut að.

Ár 2026, fimmtudaginn 29. janúar, er tekið fyrir mál nr. 157/2025; kæra A sf., dags. 26. september 2025, vegna endurgreiðslu virðisaukaskatts. Í málinu úrskurða Sverrir Örn Björnsson, Gerður Guðmundsdóttir og Bjarnveig Eiríksdóttir. Upp er kveðinn svofelldur

ú r s k u r ð u r :

I.

Með kæru, dags. 26. september 2025, hefur kærandi skotið til yfirskattanefndar ákvörðun ríkisskattstjóra samkvæmt bréfi, dags. 8. september 2025, að synja kæranda um endurgreiðslu virðisaukaskatts að fjárhæð 442.359 kr. samkvæmt endurgreiðslubeiðnum sem munu hafa borist ríkisskattstjóra í júlí eða ágúst 2025. Voru beiðnirnar byggðar á 2. mgr. 42. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, með áorðnum breytingum, sbr. reglugerð nr. 449/1990, um endurgreiðslu virðisaukaskatts af vinnu manna við íbúðarhúsnæði. Í ákvörðun ríkisskattstjóra kom fram að endurgreiðslurétt á grundvelli þessara ákvæða hefði eigandi eða byggjandi íbúðarhúsnæðis. Af hálfu kæranda væri sótt um endurgreiðslu vegna vinnu við íbúðarhúsnæði að K. Samkvæmt athugun í fasteignaskrá þann 8. september 2025 væri kærandi ekki skráður eigandi fasteignarinnar. Með vísan til þessa væri umsókn kæranda hafnað.

Í kæru til yfirskattanefndar kemur fram að kærandi sé sameignarfélag sem stofnað hafi verið til að sjá um rekstur fasteignarinnar að K sem sé þinglýst eign níu einstaklinga. Reikningar vegna húseignarinnar séu frá P ehf. sem unnið hafi að klæðningu hússins sumarið 2025. Sé vísað til meðfylgjandi sameignarfélagssamnings um kæranda frá árinu 2023, en aðilar samningsins séu þinglýstir eigendur K.

II.

Með bréfi, dags. 27. nóvember 2025, hefur ríkisskattstjóri lagt fram umsögn um kæruna. Í umsögninni kemur fram að það sé álit ríkisskattstjóra að hinn kærði úrskurður skuli vera staðfestur með vísan til forsendna hans, enda hafi ekki komið fram nein gögn eða málsástæður varðandi kæruefnið sem gefi tilefni til breytinga á ákvörðun ríkisskattstjóra.

Með bréfi til yfirskattanefndar, dags. 23. desember 2025, hefur kærandi komið á framfæri athugasemdum vegna umsagnar ríkisskattstjóra. Í bréfinu er rakið að fasteignin K sé í eigu erfingja B sem séu jafnframt eigendur kæranda. Fyrirsvarsmaður kæranda hafi sótt um og fengið endurgreiddan virðisaukaskatt af lægri reikningum vegna félagsins. Haft hafi verið samband við HMS sem geti staðfest að eigendur K og kæranda séu sömu aðilar. Í sumar hafi húsið verið klætt og skipt um glugga. Ekki sé því ljóst hvers vegna ekki sé unnt að fá virðisaukaskatt vegna umræddra framkvæmda við húsið endurgreiddan.

III.

Í XIII. kafla laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, er fjallað um endurgreiðslu virðisaukaskatts. Í 2. mgr. 42. gr. laganna segir að endurgreiða skuli byggjendum íbúðarhúsnæðis 35% þess virðisaukaskatts sem þeir hafa greitt af vinnu manna á byggingarstað. Jafnframt skuli endurgreiða eigendum íbúðarhúsnæðis 35% þess virðisaukaskatts sem þeir hafa greitt af vinnu manna við endurbætur eða viðhald þess. Í lagaákvæðinu eru nokkur nánari fyrirmæli um skilyrði og framkvæmd endurgreiðslu. Einnig kemur fram að fjármálaráðherra setji með reglugerð nánari ákvæði um framkvæmd þessara endurgreiðslna. Hefur það verið gert með setningu reglugerðar nr. 449/1990, um endurgreiðslu virðisaukaskatts af vinnu manna við íbúðarhúsnæði.

Samkvæmt orðalagi 2. mgr. 42. gr. laga nr. 50/1988 er réttur til endurgreiðslu virðisaukaskatts af þargreindum kostnaði vegna endurbóta og viðhalds íbúðarhúsnæðis veittur eigendum íbúðarhúsnæðis. Sama afmörkun rétthafa endurgreiðslu kemur fram í reglugerðarákvæðum sem um þetta gilda, sbr. 1. mgr. 5. gr. reglugerðar nr. 449/1990. Óumdeilt er í málinu að kærandi, sem er sameignarfélag um rekstur fasteigna, var ekki eigandi íbúðarhúsnæðisins að K á því tímabili sem endurgreiðslubeiðni félagsins lýtur að. Verður því að taka undir með ríkisskattstjóra að kæranda verði ekki játaður réttur til endurgreiðslu virðisaukaskatts af vinnu manna við endurbætur og viðhald húsnæðisins eftir fyrrgreindum ákvæðum 2. mgr. 42. gr. laga nr. 50/1988.

Með vísan til framanritaðs verður að hafna kröfu kæranda í máli þessu.

Ú r s k u r ð a r o r ð :

Kröfu kæranda í máli þessu er hafnað.

Þessi síða notar vefkökur

Nánari upplýsingar

Samþykkja