Úrskurður yfirskattanefndar

Ár 2026, föstudaginn 10. apríl, er tekið fyrir mál nr. 194/2025; kæra A ehf., dags. 18. desember 2025, vegna synjunar ríkisskattstjóra um undanþágu frá almennum reglum um tekjuskráningu virðisaukaskattsskyldra aðila. Í málinu úrskurða Sverrir Örn Björnsson, Gerður Guðmundsdóttir og Bjarnveig Eiríksdóttir. Upp er kveðinn svofelldur

ú r s k u r ð u r :

I.

Með kæru, dags. 18. desember 2025, sbr. greinargerð, dags. 7. janúar 2026, hefur kærandi skotið til yfirskattanefndar ákvörðun ríkisskattstjóra, dags. 25. september 2025, þar sem hafnað var beiðni kæranda um undanþágu frá almennum reglum um tekjuskráningu virðisaukaskattsskyldra aðila, sbr. ákvæði 10. gr. reglugerðar nr. 50/1993, um bókhald og tekjuskráningu virðisaukaskattsskyldra aðila, sbr. 2. mgr. 21. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt. Kom fram í ákvörðuninni að erindi kæranda lyti að því að félaginu yrði heimilað að nota annað söluskráningarkerfi en útgáfu sölureikninga í starfsemi sinni, þ.e. banka- og greiðslukortayfirlit, þar sem óhagræði væri fólgið í útgáfu sölureikninga vegna eðlis starfseminnar. Kærandi hefði með höndum starfrækslu smáforrits þar sem einstaklingar gætu keypt og selt notuð föt og væri þóknun kæranda yfirleitt á bilinu 100-500 kr. vegna einstakra viðskipta. Í niðurlagi ákvörðunar ríkisskattstjóra kom fram að úrskurður embættisins væri kæranlegur til yfirskattanefndar innan þriggja mánaða frá dagsetningu hans. Í kæru til yfirskattanefndar er þess krafist að ákvörðun ríkisskattstjóra verði hnekkt og að fallist verði á beiðni kæranda um heimild til að nota tekjuskráningarkerfi sem byggi á yfirliti frá banka yfir mótteknar þóknanatekjur á sérstökum bankareikningi kæranda. Þá er gerð krafa um greiðslu málskostnaðar samkvæmt 2. mgr. 8. gr. laga nr. 30/1992, um yfirskattanefnd, með áorðnum breytingum.

II.

Með bréfi, dags. 3. febrúar 2026, hefur ríkisskattstjóri lagt fram umsögn í málinu þar sem fram kemur að embættið telji að staðfesta skuli hina kærðu ákvörðun með vísan til forsendna hennar, enda hafi ekki komið fram nein þau gögn eða málsástæður varðandi kæruefnið sem gefi tilefni til breytinga á ákvörðun ríkisskattstjóra.

Með bréfi, dags. 12. febrúar 2026, hefur kærandi komið á framfæri athugasemdum sínum og ítrekað málskostnaðarkröfu kæranda.

III.

Kæra í máli þessu varðar ákvörðun ríkisskattstjóra samkvæmt bréfi, dags. 25. september 2025, um að hafna beiðni kæranda um að félaginu yrði veitt undanþága frá almennum reglum um tekjuskráningu virðisaukaskattsskyldra aðila, sbr. heimild ríkisskattstjóra í 1. mgr. 10. gr. reglugerðar nr. 50/1993, um bókhald og tekjuskráningu virðisaukaskattsskyldra aðila, með síðari breytingum. Umrætt reglugerðarákvæði á stoð í 2. mgr. 21. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, þar sem fram kemur að ráðherra sé heimilt að mæla fyrir um í reglugerð, þegar sérstakar aðstæður eru fyrir hendi, að taka megi upp aðrar aðferðir við tekjuskráningu en kveðið er á um í 1. mgr. 20. gr. sömu laga, enda sé í stað reiknings notað annað öruggt skráningar- og eftirlitskerfi. Í 1. mgr. 10. gr. reglugerðar nr. 50/1993 segir að ef sérstakar aðstæður eru fyrir hendi, sem valda aðila verulegum vandkvæðum eða óhagræði af að skrá sölu sína í sjóðvél eða á fyrirfram tölusetta sölureikninga, geti ríkisskattstjóri heimilað honum að nota annað söluskráningarkerfi en kveðið er á um í 3. - 9. gr. eða að víkja frá einstökum ákvæðum þessara greina, enda sýni aðili fram á notkun á skýru og öruggu kerfi sem tryggir að unnt sé að sannreyna að allar tekjur komi fram.

Samkvæmt 1. gr. laga nr. 30/1992, um yfirskattanefnd, skulu ágreiningsmál um ákvörðun skatta, gjalda og skattstofna, þar með talin rekstrartöp, úrskurðuð af sérstakri óháðri nefnd, yfirskattanefnd. Í 1. mgr. 2. gr. laga nr. 30/1992 kemur fram að úrskurðarvald yfirskattanefndar taki til kærumála vegna skatta, gjalda og sekta sem lagðar eru á eða ákvarðaðar af ríkisskattstjóra eða skattrannsóknarstjóra í umboði hans. Jafnframt tekur úrskurðarvald yfirskattanefndar til annarra ákvarðana ríkisskattstjóra eftir því sem mælt er fyrir um í lögum. Ekki verður talið að fyrrgreind ákvörðun ríkisskattstjóra um að synja beiðni kæranda um undanþágu frá reglum virðisaukaskattslaga um tekjuskráningarkerfi feli í sér slíka ákvörðun skatta samkvæmt lögum nr. 30/1992 sem fellur undir úrskurðarvald yfirskattanefndar samkvæmt 1. mgr. 2. gr. þeirra laga, enda er ljóst að afgreiðsla málsins tengdist ekki með neinum hætti ákvörðun virðisaukaskatts vegna liðins tímabils, sbr. 26., 29. og 29. gr. A laga nr. 50/1988. Þá verður ekki séð að aðrar málskotsheimildir laga nr. 50/1988 eða annarra laga á sviði skatta og gjalda, sbr. lög nr. 30/1992, geti átt við um ákvörðunina. Rétt er að taka fram að fyrrnefnd reglugerð nr. 50/1993 hefur ekki að geyma neinar málskotsheimildir vegna ákvarðana er þar greinir. Samkvæmt framansögðu þykir bera að vísa kæru kæranda frá yfirskattanefnd. Er ljóst að ríkisskattstjóri hefur ranglega leiðbeint um kærurétt til yfirskattanefndar í máli þessu. Samkvæmt þessum úrslitum málsins verður ennfremur að hafna málskostnaðarkröfu kæranda, sbr. 2. mgr. 8. gr. laga nr. 30/1992, um yfirskattanefnd, með áorðnum breytingum.

Ú r s k u r ð a r o r ð :

Kærunni er vísað frá yfirskattanefnd. Málskostnaðarkröfu kæranda er hafnað.